Goed voorbeeld doet goed volgen
Op 31 januari 2011 droegen de heer en mevrouw F.G.J. Willekens-Kooloos uit ’s-Hertogenbosch het schitterende werk De Koolroos van Cornelis van Spaendonck (1756-1839) over aan het Noordbrabants Museum. In de huiskamer van het verzamelaarsechtpaar bleef gelukkig geen gat achter, maar natuurlijk wordt het intieme werk wel gemist.
Foto: Gerard Monté
We zochten de heer en mevrouw Willekens op en spraken over hun grote passie: het verzamelen van Nederlandse (bloem)stillevens van 1600 tot heden. Het echtpaar is dagelijks omringd door de kleurrijke en intieme werken. De talrijke doeken en panelen hebben overal in het huis een plekje gekregen.
Beeldmerk
De Koolroos was al langer bekend bij de conservatoren van het museum; zij komen regelmatig in huize Willekens op bezoek. Het schilderij werd vorig jaar van de familie geleend voor de tentoonstelling Gekoesterde schoonheid. Kunst uit Brabants privébezit. Het fraaie werk viel zo in de smaak dat het het beeldmerk van de tentoonstelling werd. En toen bleek dat de eigenaar genegen was het werk definitief aan het museum af te staan, hoefde aan museumzijde niet lang te worden geaarzeld.
Met plezier denkt de heer Willekens, chirurg in ruste, terug aan de gesprekken die na afloop van de tentoonstelling volgden over de mogelijke verwerving van De Koolroos door het museum. Er was duidelijk een klik tussen personen, aldus de heer Willekens. ‘De manier waarop het museum en de directeur naar buiten treden de laatste jaren staat mij erg aan. Ik had een heel plezierig gesprek met directeur Charles de Mooij. We zijn al snel tot elkaar gekomen en hebben afspraken gemaakt. Ik realiseer me dat musea het heel erg moeilijk hebben, subsidies gaan omlaag, kosten gaan omhoog. En ik dacht: als ik eens iets kan doen, dan doe ik dat op deze manier.’
Speciale constructie
In goed overleg werd gekozen voor een verkoopconstructie waarbij het museum een deel van de getaxeerde waarde betaalt en de eigenaars het resterende deel kwijtschelden. Dat laatste gebeurt in de vorm van een periodieke schenking gedurende een vooraf overeengekomen aantal jaren. Zoals bij alle lijfrenteconstructies wordt een en ander vastgelegd in een notariële akte.
Het echtpaar Willekens heeft het schilderij ook geschonken vanuit de gedachte dat goed voorbeeld goed doet volgen: ‘Als mensen zien dat dit is gedaan, dan denken ze misschien, hé, dat kan ik ook doen. Mensen moeten weer leren geven. Geven is leuk hoor!’
‘En mist u dit werk niet?’, was één van onze vragen. ‘Ja, natuurlijk wel, maar ik heb nog een Van Spaendonck. Dat is een heel bijzondere, daar staat een distelvinkje op. Over een aantal jaren zal die ook wel naar het museum verdwijnen’, lacht de heer Willekens. ‘Het is altijd moeilijk om van zoiets moois afstand te doen, maar ik ben er tevreden mee, en het museum is ook hartstikke tevreden. En bovendien hebben we een nieuw werk, deze keer een schilderij van Raoul Hynckes, aangeschaft, dat het gat opvult. Daar genieten we ook enorm van.’ Keuzes voor de aanschaf van nieuwe werken worden altijd samen genomen: ‘Als mijn vrouw, die kunstgeschiedenis heeft gestudeerd, het niet mooi vind, kopen we het niet.’
Ereplaats
De Koolroos krijgt in de nieuwe vaste opstelling van het museum een ereplaats. De verwerving van dit werk vond zoals vermeld op bijzondere wijze plaats. Het schilderij werd deels geschonken door de eigenaren, de heer en mevrouw F.G.J. Willekens-Kooloos. De aankoop werd daarnaast mogelijk gemaakt door financiële ondersteuning van het BankGiro Loterij, Aankoopfonds van de Vereniging Rembrandt en het SNS REAAL Fonds.
